De diepe reflectie van Aldous Huxley

De schrijver Aldous Huxley (van o.a. Brave New World en The Doors of Perception) ging als hij wilde creatief nadenken in een mentale toestand die hij “diepe reflectie” noemde.  Daarvoor ging hij in een comfortabele zetel zitten die hij enkel daarvoor gebruikte.  Telkens hij in die zetel ging zitten was hij al zeer vlug, meestal binnen de 5 minuten, diep weg verzonken in gedachten.  De gewoonte en de vaste zetel enkel daarvoor te gebruiken hielp hem daarbij.  Hij kon dan uren zitten nadenken zonder dat hij besef had van tijd of van wat er rondom hem gebeurde, of zelfs van wat hij zelf deed.

Zo kon hij een pakje aannemen van de postbode aan de deur, en ervoor aftekenen terwijl hij in deze diepe toestand van creatief nadenken was.  Als hij dan later terug “wakker” werd kon hij zich absoluut niets meer herinneren van die gebeurtenis, zelfs niet na het zien van het pakje.

Hij had ook geen bewust besef van de ideeën die hij opdeed tijdens die sessies, maar was er zich wel van bewust dat ze onbewust zijn werk beïnvloedden en binnenslopen.

Ook andere creatieve geesten zoals Albert Einstein, Wolfgang Pauli en Nikola Tesla gebruikten gelijkaardige manieren om hun creativiteit te stimuleren. Ook Walt Disney had een vaste plaats om creatief te zijn, net zoals de zetel van Aldous Huxley.

Advertisements